دلنوشته ای بر ساحل مهتاب

نمیدونم چرا نمینویسم

واقعا راحت ترین و بهترین کاریه که میتونم بکنم

برا حل شدن خییلی کارام 

ولی نمیکنم

نمیدونم چرا

باید بنویسم هر روز چی شد

منظورم در مورد کارای شغلی تر یا شخصیه

مثه یه دفتر خاطرات کاملا شخصی ک منتشر هم نمیشه (حالا رو هارد سرور لوکس بلاگ میشینه اینو کاری ندارم :))

فردا میریم فیلم برداری تیزر .

خا که چی 

:))

به نظرم قاطی کردن کار و خانواده از بزرگ ترین اشتباهات دنیاست برای کسانی که حس مسئولیت دارن

بیخودی خودشون رو در قبالشون مسئول میدونن

برا همین همه چیو خودشون مدیریت میخوان بکنن

و قاعدتا نمیکشن و میرینن 

آره منظورم دقیقا آقای صفایی بزرگه :|

شت یه روز اینارو بیاد ببینه داستان جالبی میشه

:)))

واقعا چرا امسال اینطوری شد؟

تا من شروع کردم ذست کشیدن رو سر و صورت اینجا و خاطره نوشتن

کل دنیا به هم ریخت :))

اینجا هنوز دنجه

ولی نمیدونم چرا

یکم بدبینم به چیزای مرتبط 

امیدوارم بدبینیم مثل بدبینی گیملی به لورین باشه :| 

والا

باید صادق بود

من خیلی سال پیش ها 

که چیزایی مینوشتم اینور اونور

فکر میکردم یه سری اتفاقا داره توی زندگیم میفته

که خیلی خاص و ویژه س مثلا

میترسیدم که به زودی همه چی روزمره میشه

و من لازم دارم اون هارو بخونم تا یه چیزایی یاددم بیاد

الان ولی

نمیدونم در واقعیت یا توی ذهنم

هر روزم ماجرا های جدیدی داره

نمیدونم باید فککنم همینطوری هست

یا اشتباه میکنم

فککنم اشتباه میکنم و تیپ نوشتنم فرق کرده

شاید یکم بی احساس تر شده م

یا هم واقعا روزام پر ماجران که خب خوشحالم اگه اینطور باشه

ولی اگه این یکی فرض درست باشه چی؟ این خبر میتونه ناراحت کننده باشه یا خوشحال کننده؟

کدومش محتمل تره؟

کدومش برا شما میتونه صادق باشه؟

جواب بدید!

نظر خودم اینه که 

انسان به طرز غیر قابل باوری میتونه

به افکار خودش عادت کنه

همیشه اولین تجربه ها برا انسان خاص به نظر میان ولی بعدا عادی میشن

و وقتی دیگه چیز جدیدی از دنیا نمیخان میمیرن

lol

چرا نصف خوب سال یه روز نرمال نداشتیم؟

یه مدت نت نبود

بعد تا عادت کردیم برگشت دوباره 

بعد یه مدت داشتیم جنگ جهانی را مینداختیم

بعدشم ک سوگوار هواپیما بودیم

 بعد زلزله هم ک دیگه عادی شده برامون

عرضم..

یه مدت هم استوری کانگرو های استرالیا سین میکردیم هر شب

جونم بگه..

بعدشم گفتن چینیا خفاش خوردن  ویروس گرفتن و بهشون خندیدیم

الانم که حس میکنیم تسمه تایم بریدیم از ترس مرگمون و باید بمونیم تو خونه

واااای خونه :))

تایمای اکتیو بودنت باید BBC دیدن بابامون رو ببینی :))

وای نمیخااام

هیچی دیگه همین

اومدم درد دل کنم

آخه چرا یه روز نرمال نداشتیم از اول پاییز

اومدم عید برام جذاب نیس اصلا

اصلا

صدای اون آژیر که از دور شنیده میشه داره ااذیتم میکنه

به خیر یادش

یه زمان اونقد شر میگفتم که فکر میکردن کتاب مینویسم :/

الان هیجی نمینویسم

نه اینجا

نه حتی برا خودم

نمیدونم چرا اینجوری میشه ..

فکر نکنیم زندگیم خیلی یکنواخت شده باشه

پس چمه؟

we are one of possiblities of his mind

we are a consciousness 

عرض شه که

امتحان ها بدجور زخمیمون کرد

خیلی بد جور 

ولی نمیدونم چرا به این زودی خستگیش در رف از تنم :))

قبلنا بیشتر طول میکشی

here we go again

دوباره اومدم شرکت

یه ماهی میشه کلا سر هم نزده بودم

و همچنان هم تنهام نمیدونم چرا هیشکی نیس :))

نسکافه هارو هم تموم کردن -_-

تف تو روحشون

بری چندین تومن بدی باطری جدید بخری بیای بندازی رو مولتی متر همون اول ارور بده

د فاک

به طبع موسیقیم .. شدیدا نگرانم :))

اینا چیه گوش میدم آخه

دو سه ماه پیش بهتر بود ناموسا

یه ماهه هی دارم دو تا آلبوم از دیمو بورگیر رو میگوشم عین خر

نمیدونم چیکار کنم

بازم درد همیشگی...

چرا این قدر همه چیز غریبه به نظرم میاد..؟

الان ده روزه 

که به شکل polyphasic میخوابم

هر شب 4.5 ساعت فقط

و واقعا یکی از بهترین هفته هارو داشتم

واقعا 

امیدوارم بتونم نگهش دارم

موضوع خیلی مهمی هست که نمیدونم چرا این قدر بهش کم توجه شده

هزار تا مدرک هست که در گذشته آدما اینطور بودن قبل اختراع لامپ

و هزاران گونه جانوری هست که سیستم خوابشون اینطوره و جالبه هرچی ساختار مغزشون پیچیده تره سیستم خوابشون چند فازه تره :))

و در نهایت ، نوزادا هم سیستمشون ذاتا اینطوره

و حتی کم کم که نیاز خوابشون کمتر میشه 

به جای اینکه تعداد خواب هاشون کم شه تمایل دارن شبا بیدار شن ونگ ونگ کنن :))

اینا نشونه های تاریخی و تجربی و طبیعی هستن که نشون میدن ذاتا طبیعت باهاش موافقه

در کنارش 

یافته های علمی بر اساس مطالعه روی انواع نمونه های خون و تصویر برداری از مغز و اندازه گیری امواج مغزی 

ثابت میکنه که مغز به شدت زور میزنه که شب ها بین دو سطح اصلی خواب (REM و SWS) تغییر وضعیت بده 

که تقریبا نصف تایمش رو برا این تغییر دادن هدر میده

خلاصه که

دارم جدی حرف میزنم :| برید سرچ کنید

این ترم فککنم یکم وضعیم بهتر شه

دو ترم قبل رو گند زدم

بیشتر هم به خاطر وجود بعضی چیزا 

و بعضی ها :)

که نبودشون بهترین اتفاق سال جدیده :))

و این باعث میشه الان به ایده های جدید در مورد حذف آدمای دیگه، جدی تر فکر کنم

نمیخواستم اینجا چیزی در مورد چرندیات سیاسی بنویسم

ولی...

امروز صبح بیدار شدم قضیه رو خوندم واقعا گند زده شد به روزم

یاد چرنوبیل افتادم..

تف تو روتون :))

واقعا داشت راضی کننده پیش میرفت. شخصا خوشحال بودم از گند زدن ترامپ

و بیشتر از هرچیز از این که کل دنیا اظهار میکرد که آمریکا چطور با بازی رسانه ای داره داره خون خاورمیانه رو میمکه 

خودم دیده بودم این حرفارو از خارجکیا! و راضی کننده بود همه چی

ولی چی...

میدونی چی؟

وحدتی که بخواد با حماقت و نفهمی یکی به دست بیاد

با حماقت یه عده دیگه هم از هم میپاشه

:)

این وسط

خودمو میذارم جای مسافرا و خانواده هاشون 

گریم میاد

خیلی گریم میاد

ناموسا تف :|

از الان دارم به بهار فکر میکنم

و زمستونی که تموم شده بدون اینکه کامل ازش لذت ببرم

از الان دارم به اومدن تابستون فکر میکنم

و کلافگی هایی که باهاش میاد

به همه ی روزایی که میان

و قبلنا میگفتم آرامشم رو به هم میزنن

ولی الان دارم به آرامش نداشته م هم فکر میکنم

و اینکه دیگه اینطوری چی رو میخان ازم بگیرن..؟

خودمو..؟

به همه آهنگایی که ترجمه نکردم

به همه آهنگا و فیلمایی که به اندازه کافی گوش نکردم و ندیدم

به همه حسایی که نداشتم..

به حسایی که داشتم چی؟

فکر میکنم؟

کسی این کارو میکنه اصن؟